feminism,

Γιατι δεν πρεπει να δινουμε παιχνιδια με ροζ χρωμα στα κοριτσια

11:32 μ.μ. 0 Comments



Το Institution of Engineering and Technology έχει ήδη ανακοινώσει ότι δεν πρέπει να δίνουμε στα μικρά κορίτσια παιχνίδια που έχουν ροζ χρώμα ή που προωθούν φυλετικές πρακτικές, διότι θα τα αποτρέψει από το να διαλέξουν μια καριέρα στην επιστήμη. Και παρόλο που πολλοί θα θεωρήσουν πως στην σημερινή εποχή αυτά τα δεδομένα έχουν αρχίσει να καταρρίπτονται, στην πραγματικότητα γίνονται ολοένα και πιο έντονα, με -ανησυχητικά- ήσυχο τρόπο. 

Πάντοτε υπήρχαν τα γνωστά στερεότυπα: Τα αγόρια θα παίζουν με όπλα, τα κορίτσια θα παίζουν με κούκλες. Ωστόσο, ψάχνοντας παλιές διαφημίσεις παιχνιδιών των 70's και 80's θα δεις ότι οι φυλετικοί ρόλοι που προωθούνται σήμερα μέσω των παιχνιδιών, τότε δεν ήταν τόσο εμφανής. Για παράδειγμα μια διαφήμιση της Lego, παρουσίαζε ένα χαμογελαστό μικρό κορίτσι με σαλοπέτα να κρατάει μια κατασκευή -μάλιστα στην άκρη της φωτογραφίας υπήρχε μια κατασκευή Lego σε σχήμα αυτοκινήτου. Κανένας απολύτως φυλετικός ρόλος δεν προωθείται μέσω αυτής της διαφήμισης.

Αντιθέτως, σήμερα οι διαφημίσεις της Lego -κι όχι μόνο- είναι χωρισμένες: Διαφορετικές για τα κορίτσια, με παστέλ αποχρώσεις, salon ομορφιάς και θηλυκές φιγούρες, και διαφορετικές για τα αγόρια με εργαλεία, μπλε/ σκούρα χρώματα και σετ από το Star Wars. 

Τα παιδιά μαθαίνουν να τους "αρέσει" το παιχνίδι που θα τους προωθηθεί περισσότερο από τις διαφημίσεις και τον περίγυρο τους. Εάν λοιπόν, γινόταν εξ αρχής το αντίστροφο, δηλαδή τα αγόρια να παίζουν με κούκλες και τα κορίτσια με όπλα, τότε θα ήταν μια ακόμη κοινωνική νόρμα. Δυστυχώς όμως, οι διακρίσεις υφίστανται ακόμη και στον τρόπο διασκέδασης ενός παιδιού.

Ακόμα και τα καταστήματα παιχνιδιών είναι χωρισμένα φυλετικά: Οι κούκλες, τα "κουζινικά" και οι κατασκευές με χάντρες -τα πάντα σε ροζ- είναι στον έναν όροφο, την ίδια στιγμή που τα όπλα, τα τηλεκατευθυνόμενα, τα εργαλεία ακόμη και οι super hero κούκλες είναι σε άλλο όροφο.

Αυτή η διαφωνία απέναντι στις φυλετικές διακρίσεις των παιχνιδιών αποτελεί μέρος και της καμπάνιας Let Toys Be Toys. Το παιχνίδι είναι ζωτικής σημασίας για το πώς τα παιδιά θα αναπτυχθούν και θα ανακαλύψουν τον κόσμο. Στον τομέα της εκπαίδευσης, είναι αναγνωρισμένο ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν πρόσβαση σε μια σειρά από παιχνίδια και εμπειρίες. Τα παιχνίδια που επικεντρώνονται στην δράση, την κατασκευή και την τεχνολογία ακονίζουν τις χωρικές δεξιότητες, προωθούν την επίλυση προβλημάτων και ενθαρρύνουν τα παιδιά να είναι ενεργά. Τα παιχνίδια που επικεντρώνονται στην υιοθέτηση ρόλων, τους επιτρέπουν να εξασκήσουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Οι καλλιτεχνικές κατασκευές αναπτύσσουν τις λεπτές κινητικές δεξιότητες και την επιμονή.

Τα αγόρια και τα κορίτσια, πρέπει να αναπτύξουν όλες αυτές τις δεξιότητες μέσω των παιχνιδιών, αλλά όταν τα τελευταία διακρίνονται φυλετικά, τότε και οι δύο χάνουν κάποιες δεξιότητες. Προφανώς, το να αλλάξουμε τα δεδομένα του μάρκετινγκ των εταιρειών και καταστημάτων παιχνιδιών δεν είναι εύκολη υπόθεση -είναι μια σχεδόν ουτοπική σκέψη εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Αλλά σίγουρα είναι κάτι που πρέπει να έχουμε υπόψη.

Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, μόλις το 29% των προπτυχιακών φοιτητριών διαλέγουν τεχνική κατεύθυνση. Τα φυλετικά στερεότυπα των παιχνιδιών κανονικοποιούν σεξιστικές αντιλήψεις και ρόλους, όπου οι γυναίκες "οφείλουν" να είναι όμορφες και να ασχολούνται με την μαγειρική και την φροντίδα, και οι άντρες να διακρίνονται από επιθετικότητα και να ασχολούνται με την τεχνολογία. 

Η καμπάνια Let Toys Be Toys συνεργάστηκε με το UK Say No More, μια πρωτοβουλία με στόχο την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας. Ο ενδιάμεσος σύνδεσμος; Η αναγνώριση ότι τα στερεότυπα φύλου στην παιδική ηλικία, στηρίζουν την κουλτούρα του σεξισμού, στην οποία η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών είναι ευρέως διαδεδομένη. 

Με άλλα λόγια, εάν αφήνουμε τα αγόρια να παίζουν μόνο με όπλα και "αγορίστικα" παιχνίδια, και τους εγκαθιστούμε στο υποσυνείδητο την ιδέα ότι η φροντίδα και η δημιουργικότητα είναι κάτι που πρέπει να διαθέτουν μόνο τα κορίτσια, τότε δεν κάνουμε τίποτα για την αντιμετώπιση συμπεριφορών που οδηγούν στη βία.