culture,

Το στυλ αντιμετωπιζεται ρατσιστικα;

8:14 μ.μ. 0 Comments





Πριν αρχίσεις να φωνάζεις για την χρήση της λέξης "ρατσισμός" σε μια πρόταση που αναφέρεται στη μόδα, επισημαίνω ότι η επιλογή της λέξης ναι μεν δεν είναι εντελώς τυχαία, αλλά παράλληλα δεν εσωκλείει αυστηρά την έννοια αυτού του φαινομένου. Πρόκειται για ελεύθερη χρήση του λόγου.

Ήδη γνωρίζουμε ότι το στυλ είναι σχεδόν συνώνυμο του κοινωνικού status. Η σύνδεση αυτών των δύο ασκεί επιρροή και στην συμπεριφορική διάσταση. Όσο κι αν θες να το αρνηθείς, διαφορετικά συμπεριφέρεσαι σε ένα άτομο με κοστούμι, και διαφορετικά σε κάποιον που φοράει φαρδιά, urban ρούχα -σαν εκείνα που βλέπαμε στα rap music videos στα 90's. 

Υπάρχουν όμως άτομα που δεν προσπαθούν να "αναδείξουν" το status τους μέσα από το ντύσιμο τους, απλώς είναι λάτρεις της μόδας. Είναι άτομα δημιουργικά, που δεν φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι καινούριο, να πειραματιστούν και να διασκεδάσουν με αυτό που φοράνε. Και παρόλο που το ντύσιμο κάποιου δεν ενοχλεί απολύτως κανέναν, είναι απίστευτα πολλές οι φορές που κάποιος θα τους κατακρίνει για τις στυλιστικές τους επιλογές. 

Ανόητα άρθρα που διαχωρίζουν το ντύσιμο ανάλογα με τις ώρες -"το πρωί δεν μπορείς να φορέσεις τακούνια ή γούνα, παρά μόνο το βράδυ"- εγκαθιστούν στο μυαλό των αναγνωστών την αντίληψη ότι όταν ένας άνθρωπος ντύνεται με στυλ όλες τις ώρες της ημέρας, τότε αυτό είναι άξιο χλευασμού. Ή έστω, επικριτικού βλέμματος από πάνω μέχρι κάτω με σηκωμένο το φρύδι. 

Επίσης, τέτοιου είδους "άρθρα" σίγουρα δεν τα έχουν συντάξει άτομα που όντως αγαπούν την μόδα, αλλά κάποιος wannabe fashion editor. Ο λόγος; Κάποιος ο οποίος ασχολείται πράγματι με την μόδα, δεν θα περιόριζε κατ'αυτόν τον τρόπο την δημιουργικότητα του αναγνώστη -αντιθέτως, θα έκανε ό,τι μπορούσε προκειμένου να την φέρει στην επιφάνεια. Θα γνώριζε ότι το στυλ δεν καθορίζεται από χρονικούς και τοπικούς παράγοντες, αλλά είναι ένα στοιχείο του χαρακτήρα του ανθρώπου που τον ακολουθεί όπου κι αν πάει. Ούτε θα προωθούσε την κατακραυγή προς μια ομάδα ατόμων που αγνοούν τους άγραφους, συμβατικούς, βαρετούς κανόνες περί "κοινωνικώς αποδεκτού" ντυσίματος, γιατί υποτίθεται είναι κι εκείνος μέσα σε αυτήν την ομάδα. Υποτίθεται. Δεν είναι.

Τα άτομα με στυλ αντιμετωπίζονται διαφορετικά. Υπάρχουν υπερβολικά πολλές εσφαλμένες αντιλήψεις, όπως ότι ασχολούνται μόνο με την εμφάνιση τους κι όχι με την προσωπικότητα τους. Ως εκ τούτου, δεν διαβάζουν πολύ, όταν βγαίνουν έξω οι συζητήσεις τους σχετίζονται μόνο με την θεματική της μόδας, δεν θα έκαναν ποτέ παρέα με κάποιον που δεν ξέρει ποιος είναι ο Balenciaga, δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο Trump και σχολιάζουν πάντα το στυλ των άλλων ανθρώπων. Θεωρούνται σνομπ -για κάποιο άγνωστο λόγο, και ότι προσπαθούν να φανούν "ανώτεροι" από τους άλλους, την στιγμή που απλώς ντύνονται λίγο πιο προσεγμένα ή ακόμη και "περίεργα" απ' ότι οι υπόλοιποι, επειδή τους αρέσει να αγοράζουν ιδιαίτερα ρούχα κι όχι basic. Χωρίς να υπαινίσσονται ότι έχουν κάτι κακό τα basic ρούχα.

Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι τα stylish άτομα, δεν ενδιαφέρονται για το στυλ των άλλων. Όπως για παράδειγμα κάποιος με τατουάζ, δεν νοιάζεται για το αν εσύ έχεις τατουάζ ή όχι. Είναι μια προσωπική επιλογή, ένας τρόπος ζωής που γίνεται με εντελώς ασυνείδητο τρόπο. Είναι γελοίο να θεωρούμε ότι όσοι ασχολούνται λίγο παραπάνω με την μόδα, αυτό σημαίνει ότι δεν ασχολούνται με καίρια ζητήματα ή ότι οι γνώσεις τους περιορίζονται μονάχα σε αυτόν τον τομέα. Το να έχεις στυλ δείχνει ότι είσαι δημιουργικός, και τα creative minds είναι από τα πιο μορφωμένα γιατί παίρνουν έμπνευση από τα πάντα. Συζητάνε για ιδέες, όταν οι υπόλοιποι συζητάνε για ανθρώπους.