feminism,

Οι γυναίκες θα έπρεπε να υποστηρίζουν τις γυναίκες

2:30 π.μ. 0 Comments




Έχοντας υπόψη τον σεξισμό που επικρατεί -εσωτερικευμένο και μη, μια μικρή ελπίδα αναζωπυρώνεται όταν βλέπεις γυναίκες να υποστηρίζουν άλλες γυναίκες. Ένα απλό παράδειγμα είναι η Adele, που όταν παρέλαβε το βραβείο Best Album στα φετινά Grammys προτίμησε να τιμήσει την Beyonce, αντί να δώσει έναν τυπικό ευχαριστήριο λόγο στην σκηνή. Οι κριτικοί έχουν χαρακτηρίσει το Lemonade ως την καλύτερη δουλειά της Beyonce μέχρι στιγμής, και είναι συναρπαστικό να βλέπεις ότι πιστεύει το ίδιο και μια άλλη μεγάλη καλλιτέχνις, πόσο μάλλον η νικήτρια του ανάλογου βραβείου. 

Είναι τόσο ασυνήθιστο να ακούς μία γυναίκα που βρίσκεται στην κορυφή της καριέρας της, να επισημαίνει ότι δεν είναι η καλύτερη -ότι θεωρεί πως μία άλλη γυναίκα έχει πετύχει κάτι καλύτερο από εκείνη. Κι αυτό είναι μονάχα ένα παράδειγμα  της επικαιρότητας. Ενώ αυτό το άρθρο θα μπορούσε να έχει καθολική απήχηση, στην πραγματικότητα πρέπει να δοθεί μια επιπλέον έμφαση στην σχέση μεταξύ των γυναικών.

Υπάρχουν δύο αντιλήψεις: Σύμφωνα με την πρώτη, η "Righteous" γυναίκα υποστηρίζει τις υπόλοιπες εξαιτίας ενός έμφυτου ηθικού ενστίκτου, που υποβόσκει λόγω του σεξισμού που βιώνουν όλες οι γυναίκες, και ως εκ τούτου λειτουργεί σαν ένα είδος προστασίας και αλληλοϋποστήριξης. Σύμφωνα με την "Queen Bee" αντίληψη, οι γυναίκες ανταγωνίζονται η μια την άλλη προκειμένου να αναδειχθούν περισσότερο. 

Η Queen Bee αντίληψη έχει αρκετά κενά και γενικεύσεις. Όταν δύο άντρες ανταγωνίζονται μεταξύ τους, θεωρείται υγιής αντίδραση ενώ όταν συμβαίνει το ίδιο ανάμεσα σε δύο γυναίκες θεωρείται καρικατούρα του Mean Girls. Έρευνες έχουν δείξει ότι πολλές φορές τα ποσοστά αντρών που έχουν διάθεση ανταγωνισμού και σχολιασμού (gossip) είναι υψηλότερα από εκείνα των γυναικών, και παρ' όλα αυτά επικρατεί ακόμη η αντίληψη ότι υπάρχει μίσος μεταξύ τους. Ωστόσο, αυτή η νοοτροπία πηγάζει πολλές φορές από τις ίδιες τις γυναίκες, που έχουν αντιληφθεί λαθεμένα την έννοια του υγιούς ανταγωνισμού.

Εξαιτίας των social media δίνεται τεράστια τροφή για σύγκριση μεταξύ του εαυτού μας κι άλλων γυναικών. Ας αφήσουμε προς το παρόν το θέμα της εικόνας και της σεξουαλικότητας, του slut shaming και των στερεοτύπων, κι ας ασχοληθούμε με τα επαγγελματικά επιτεύγματα. 

Τα social media και οι πληροφορίες που διαχέονται σε αυτά, χρησιμοποιούνται συχνά σαν ένας τρόπος να συνειδητοποιήσεις το επίπεδο στο οποίο βρίσκεσαι εσύ, με το να παρατηρείς σε ποιο επίπεδο βρίσκονται οι άλλοι. Ακούγεται θλιβερά αβάσιμο, σωστά; Ένας μικρός επαγγελματικός ανταγωνισμός μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα, αλλά όταν αρχίζουμε την σύγκριση, ταυτοχρόνως προχωράμε και σε διαχωρισμό. Η σύγκριση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ισχύ όταν οι διάφορες διαβαθμίσεις γίνονται ακόμη πιο αισθητές στον ίδιο τον επαγγελματικό χώρο, κι όχι απλώς πίσω από μια οθόνη.

Είναι τόσο απελευθερωτικό να παραδεχτούμε ότι ακόμη κι όταν δουλεύουμε σκληρά, οι γυναίκες τις οποίες "ανταγωνιζόμαστε" στην πραγματικότητα είναι εκείνες που αξίζουν να "κερδίσουν". Αντί να ανησυχούμε για το ποιος θα μας προσπεράσει καθώς προσπαθούμε να φτάσουμε στην κορυφή, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ενέργεια πιο αποτελεσματικά γιορτάζοντας τα επιτεύγματα των άλλων γυναικών.

Η Washington Post είχε αναφέρει ότι τα επιτελικά στελέχη γυναικείου φύλου στο γραφείο του Obama, διαμόρφωσαν μια στρατηγική "ενίσχυσης". Καθώς οι γυναίκες ήταν η μειονότητα στο γραφείο, συχνά οι ιδέες τους αγνοούνταν ή αποδοκιμάζονταν χωρίς δεύτερη σκέψη. Έτσι εάν μια γυναίκα είχε μια ενδιαφέρουσα ιδέα σε κάποιο meeting, οι υπόλοιπες γυναίκες θα επαναλάμβαναν την ίδια ιδέα αναπτύσσοντάς την και δίνοντας παράλληλα credits σε εκείνη που το σκέφτηκε πρώτη. Ακόμη και αυτό που έκανε η Adele ήταν ένα είδος στρατηγικής ενίσχυσης. Θα μπορούσε να είχε δεχτεί το βραβείο χωρίς να αναφέρει τίποτα, αντιθέτως επέλεξε να επευφημήσει την δουλειά μιας άλλης γυναίκας.

Η κορυφή είναι μια, και οι διεκδικητές της πολλοί. Θα είναι σχεδόν αδιανόητο να επιτύχουμε τις καλύτερες δυνατές επιδόσεις μας, όσο παρατηρούμε διαρκώς σε ποιο σημείο βρίσκονται οι υπόλοιποι. Όταν η κορυφή αποκτά εμμονική διάσταση, τότε η σύγκριση είναι αναπόφευκτη και κάτι τέτοιο οδηγεί στον θάνατο της δημιουργίας. 

Σύμφωνα με ένα παλιό ρητό "Εάν είσαι ο πιο έξυπνος σε ένα δωμάτιο, τότε είσαι σε λάθος δωμάτιο". Αν αποδεχτούμε το γεγονός ότι υπάρχουν κι άλλα άτομα στον τομέα μας που διαθέτουν περισσότερο ταλέντο από εμάς, αυτό δεν μας υποβιβάζει καθόλου -απεναντίας μας δίνει έμπνευση. Εάν είμαστε πραγματικά παθιασμένοι με αυτό που κάνουμε, τότε θα πρέπει να θαυμάζουμε τις γυναίκες που το πετυχαίνουν καλύτερα από εμάς. Κι έτσι θα αναγνωρίσεις ότι δεν είναι μονάχα η προσωπική σου επιτυχία για την οποία ενδιαφέρεσαι, αλλά και η επιτυχία του πολιτισμού.